Nog drie jaar nullijn jaagt talent weg

RaboBonden_GeneratieverschillenDeze reorganisatie en de huidige voorstellen voor sociaal plan en cao zorgen ervoor dat we naar een personeelsbestand gaan dat niet duurzaam is voor onze bank. Door afspiegeling gaat een bepaalde groep eruit en talenten kiezen eieren voor hun geld.

Generatiediscussies

Als vakbondslid ben ik betrokken bij de onderhandelingen rondom de pensioenregeling. Als jongeling vaak de enige die dat interessant vindt, maar juist hier is de jonge stem ook erg belangrijk. Nu de cao-onderhandelingen begonnen zijn krijg ik voor het eerst ook generatiediscussies over Sociaal Plan en de cao.  Sociaal plan versoberen

De bonden willen graag eerst het sociaal plan afspreken en dan pas praten over de cao. Ik snap dat wel, want je wilt niet iets inleveren in de cao om het huidige sociaal plan te behouden. Maar ik vind het ook niet gek om het sociaal plan iets te versoberen en daarmee de cao te verbeteren. En juist daar komen we dan op generatieverschillen. Jonge mensen, ik chargeer even, hebben minder aan een op het aantal Rabojaren gebaseerd sociaal plan met een lang begeleidingstraject. We werken nog maar kort bij de bank dus het bedrag is niet erg hoog en we hebben meer kansen op een baan, zowel binnen als buiten de bank.

Niet genoeg ‘van werk naar werk’

Ik begrijp helemaal dat de meeste collega’s die straks boventallig worden, ouder zijn en al lang bij de bank werken. Dat we daar op een menselijke en Rabo-waardige manier afscheid van nemen lijkt me logisch. Ik vind de transitievergoeding wel erg laag, maar er is een middenweg tussen het huidige sociaal plan en dat bedrag. Niet alleen is het huidige sociaal plan erg duur, zeker als er 15.000 collega’s gebruik van gaan maken, maar het zorgt ook niet genoeg voor een werk-naar-werk beweging.

Jonge collega’s vertrekken

Ik zie steeds meer jonge collega’s vertrekken, op eigen initiatief, omdat ze ergens anders een beter aanbod hebben gehad. Soms op basis van salaris, maar meestal op kansen en doorgroeimogelijkheden. Het voorstel van het Bedrijf, om nog 3 jaar nullijn aan te houden, vergroot denk ik de kans dat jonge (talentvolle) collega’s ergens anders naartoe gaan. Ik weet ook wel dat de meeste jonge mensen nog niet aan het einde van hun schaal zitten en dus geen echte nullijn hebben maar het is ook de groep met de meeste kosten. Denk aan het kopen van een huis en kinderen krijgen. De generatie die het meeste profiteert van het huidige sociaal plan is ook de generatie van het premievrij pensioen (met veelal nog een tijdje eindloon), huizen die veel meer waard zijn dan toen ze ze kochten, en allerlei overbruggingsregelingen in de cao.

Ik weet nog niet wat er bij mij op de afdeling komen gaat, dus ik heb geen idee of ik straks ook boventallig ga worden, ik ben niet oud, maar met 9 jaar Rabobank wel al een eind op weg om in de categorie ‘lang’ te vallen. Met afspiegeling kom ik er mogelijk goed vanaf. Maar is het dan nog een bedrijf waar ik me thuis voel en loyaal aan ben?

 

Leoni van Amelsfort, Datacampaigner Rabobank Nederland,
Kaderlid vakbond De Unie